| DE SCHOOL |
Hoofdstuk 1
|
Geschiedenis
Op 14 oktober 1862 werd er een fonds gesticht met als doel een rooms-katholieke school te bouwen. In 1904 werd de bewaarschool geopend, die in 1913 weer werd opgeheven, omdat ouders weinig belangstelling toonden.
Na diverse schenkingen van de familie Besselink besloot het kerkbestuur in 1914 met de bouw van een r.k.-school te beginnen tegenover het kerkgebouw.
Op 4 januari 1915, het begin van de Sint Willibrordusschool, had hoofdonderwijzer Leonardus Geurts samen met juffrouw Weijers en juffrouw Tacke 96 leerlingen onder zijn hoede.
In 1950 werd de heer Leonardus Geurts die met pensioen ging, opgevolgd door de heer Wim Geurtzen.
In 1965, toen de school vijftig jaar bestond, werd het nieuwe schoolgebouw aan de Sint Michielsstraat geopend door pastoor Waanders. De naam Sint Willibrordusschool werd veranderd in De Leer.
In datzelfde jaar werd de nieuwe kleuterschool De Eerste Stap geopend door burgemeester T. Mackay.
De heer Wim Geurtzen nam in 1979, een jaar na zijn veertigjarig onderwijzersjubileum, afscheid van school. De heer Carel Verbeek was daarna het nieuwe hoofd, totdat zes jaar later in 1985 de heer Henk Roes als directeur werd benoemd.
Door de wet op het basisonderwijs smolten De Eerste Stap en De Leer in 1985 samen tot r.k.-basisschool De Leer.
Op 7 juli 1988 werd de basisschool officieel geopend door wethouder Th. Hooman.
In de beginjaren negentig werd het gebouw ingrijpend gerenoveerd. Vanaf het schooljaar 2003-2004 is mevrouw Anita Kroonen-Kennis de directeur van De Leer.
In het schooljaar 2004-2005 onderging de school een grootse verbouwing.
Zo kwam er een zevende lokaal, een personeelskamer, een groot nieuw speellokaal, een ruimte voor interne begeleiding, een administratiekamer en grote multifunctionele hallen met veel ruimte en werkplekken voor onze leerlingen.
De school voldeed na deze verbouwing niet alleen aan alle eisen die voor goed onderwijs van belang zijn, ook de arbo- en brandveiligheidseisen waren weer up-to-date.
In het bijzonder is het schoolgebouw aangepast aan de specifieke uitgangspunten van daltononderwijs. Vanaf schooljaar 2005-2006 hebben we de beschikking over een prachtig nieuw gebouw. Ook de speelplaats is helemaal opgeknapt en erg kindvriendelijk geworden.
In oktober 2005 werd De Leer feestelijk heropend.
In 2007 kregen we, dankzij het groeiende leerlingenaantal, een 8e lokaal en een ruimte voor remedial teaching erbij.
Vanaf schooljaar 2007-2008 kregen we digitale schoolborden en in oktober 2010 werd ons kunstgrasveld in gebruik genomen.
In 2010 kwam er een nieuw hekwerk om de school ter voorkoming van vandalisme.
Huidige situatie
Onze school heet thans r.k. daltonbasisschool De Leer.
De Leer betekent de ladder. Het kind beklimt vanaf de eerste schooldag de ladder tot het de hoogste tree van onze school in groep acht heeft bereikt.
Dit is verwerkt in het logo van onze school.
De school, gevestigd aan de Sint Michielsstraat 6, is gelegen in het centrum van het dorp en is goed bereikbaar.
Vanaf 2003 is mevrouw Anita Kroonen-Kennis de directeur.
Leerlingenaantal per 1 oktober van de afgelopen 5 jaar
|
Jaar
|
Aantal leerlingen
per 1 oktober
|
|
2006
|
177
|
|
2007
|
176
|
|
2008
|
167
|
|
2009
|
174
|
|
2010
|
173
|
De Leer als daltonschool
De Leer is een daltonschool. Dat wil zeggen dat we werken volgens de daltonprincipes.
Deze werkwijze is gebaseerd op de ideeën van de Amerikaanse Helen Parkhurst.
Helen Parkhurst werd geboren op 7 maart 1886 in Durand, een kleine stad in de staat Wisconsin. Van 1905 tot 1913 werkte zij als lerares op verschillende scholen o.a. met klassen met 40 leerlingen. Van 1913 tot 1918 werkte zij samen met Maria Montessori.
Beiden werden geïnspireerd om de dagelijkse problemen in hun schoolpraktijk op te lossen en de om de kwaliteit van het onderwijs te verbeteren.
In 1918 werkt zij een jaar met de dochter van de zeer rijke familie Crane in het stadje Dalton.
In 1919 opent zij, met financiële steun van de familie Crane, de ‘Childrens University School’.
Deze school wordt in 1920 omgedoopt tot ‘The Dalton School’ naar de woonplaats van de geldschieters. Tot 1942 werkte zij daar als ‘headteacher’.
Door haar contacten met Europese pedagogen werden de eerste Daltonscholen opgericht in Groot-Brittannië. Nederlandse onderwijskundigen bezochten deze scholen in 1923 en brachten de ideeën naar Nederland.
In 1928 werd de eerste Nederlandse Daltonschool opgericht.
De Nederlandse Dalton Vereniging werd opgericht in 1931. In 1952 bezoekt Helen Parkhurst Nederland en in 1957 wordt zij benoemd tot Officier in de orde van Oranje Nassau.
Helen Parkhurst overleed in 1973.
Pedagogiek van Helen Parkhurst
De pedagogiek van Helen Parkhurst kan als volgt kort geschetst worden.
Zij luistert heel goed naar wat kinderen zeggen en hoe zij het zeggen. Zij stimuleert ook het onderlinge luisteren van kinderen. Dit ‘echt luisteren naar elkaar’ is een voorwaarde voor het tot stand komen van echte communicatie.
Tijdens het proces van communicatie is zij steeds gericht op het doel waartoe een activiteit van een kind of een activiteit samen met kinderen moet leiden.
Met open vragen stuurt zij de aandacht en het zelf denken van de kinderen.
Stimulerende materialen zijn indien nodig aanwezig of kunnen deze in onderling overleg gemaakt of uitgezocht worden.
De gezamenlijke probleemanalyse van de kinderen is hierbij doorslaggevend.
Belangrijk is dat een ‘juiste’ oplossing nooit wordt ‘voorgezegd’ of gegeven door de ouder, leerkracht of methode.
Het leidende pedagogische principe vloeit voort uit het mensbeeld. Het gaat ervan uit dat een kind verantwoordelijkheid kan en moet dragen voor het leerproces dat het aangaat. Er is de overtuiging dat een leerling vrijheid en verantwoordelijkheid kan hanteren, waarbij gradaties van vrijheid en verantwoordelijkheid zijn te onderscheiden als gevolg van leeftijd, verschillen in kennis e.d.
In de volgende figuur staan de principes van het Daltononderwijs in relatie tot elkaar aangegeven.
|
|